|
واقیعت فقر بعنوان یک جریان جاریه در جامعه ما کاملا مشهود و قابل لمس میباشد.
فقر بعنوان پایه اصلی تمامی بدیها و ناهنجاریها شناخته شده و وجود فقر در هر جامعه آن هم در سطح وسیع در بر دارنده عواقب و نتایج بسیار بسیار فاجعه باری خواهد بود. همانطور که از کلام مولای متقیان حضرت علی (ع) پیداست که میفرمایند:(با وارد شدن فقر از درب خانه ای ایمان از درب دیگر خانه رخت بر میبندد) متوجه این موضوع خواهیم شد که فقر از دیدگاه ائمه معصومین (ع) هم بعنوان صفتی مذموم و ناپسند شمرده شده و بر هر کسی واجب است که خود را از فقر نجات دهد و متصدیان جامعه اسلامی هم باید تمام توانائیها را به کار ببندند و مردم را در رسیدن به این مهم یاری نمایند. دیدگاه فقر فضیلت است !!!! با هیچ کدام از سخنان بزرگان ما همخوانی نداشته و بالعکس کاملا هم مخالف میباشد.من در حیرتم چه کسی این دیدگاه را بعنوان فرهنگ در بین جامعه اسلامی رواج داده که هر چه بی پول تر و بی در آمد تر باشی مقرب درگاه باریتعالی خواهی بود؟؟؟؟ این تئوری کاملا با روح اسلام و تمامی ادیان و با سخنان تمامی بزرگان اللخصوص ائمه معصومین (ع) مغایرت داشته و همه این عزیزان متفق القول بر این نظر استوار هستند که فقیر بودن و فقیر ماندن بالاترین گناهان و فقرا بالاترین گنهکارانند.اما واقعا نقش جامعه در هدایت مردم بسوی فقر و یا رهایی آنان ازبلای فقر چیست؟و کسانی که سکان هدایت جامعه را بعهده دارند چه تاثیرات سوء یا مثبتی بر این روند خواهند داشت؟ بطور کلی فطرت انسانها رفاه .ثروت .بی نیازی را دوست دارد چون به دنبال آن آرامش روحی و فکری هم به دنبال خواهد آمد و انسان وقت بیشتری برای متعالی کردن روح خود خواهد داشت. اما این بدان معنی نیست که هر گز فعالیت سازنده و مفید در سطح جامعه نباشد و فقط صرف رفاه جامعه تمامی هزینه های یک زندگی مادی خوب را برای تمامی افراد فراهم سازد.خیر به هیچ وجه این حالت مطلوب نفس سالم و متفکر نیست.بلکه کار وتلاش در تمامی عرصه ها در کنار در آمد حاصله و به تناسب رفاه مادی که از آن صحبت شد ایده آل هر کدام از افراد جامعه است. اما ایجاد این بستر فعالیت و شکوفایی بعهده دولتمردان و مدیران جامعه میباشد که با بوجود آوردن این فرصتها برای اقشار مختلف جامعه آنها را به سمت رفاه و بی نیازی مادی هدایت کنند. هر گونه عدم برنامه ریزی و تقسیم نامناسب ثروت و موقیعتهای شغلی توسط مدیران سطوح بالای جامعه پیامدی جز فقر و عقب ماندگی جامعه و .... نخواهد داشت.این مهم در جامعه اسلامی از اهمیت بیشتری نیز برخوردار است.از آنجا که بزرگان دینی ما وظایف دولتهای اسلامی را بخوبی در احادیث و سخنانشان نمود داده اند این مطلب هویداست که این دستور العملها بسیار دقیق و حساس است بطوری که هر گونه سر باز زدن از این وظایف بسیار مذموم و ناپسند و مستحق باز خواست و مجازات است و از همه مهمتر و پر رنگ تر پاسخگویی در محضر حضرت حق که بسیار سخت و مهم است. متاسفانه در جامعه ما گره خوردن این دو دیدگاه عدم فعالیت از طرف مردم و عدم پیاده کردن بستر های مناسب بعلت سوء مدیریتهای فراوان توسط جریانهای مدیریتی در سطوح بالا باعث بوجود آمدن فقر در سطح گسترده ای از جامعه شده که متاسفانه باعث هدر رفت سرمایه های انسانی و منابع مالی جامعه اسلامی گردیده است . شایسته نیست در یک جامعه اسلامی این بلای خانمانسوز به این سرعت روند صعودی داشته باشد و هر روز قربانیان بیشتر از گذشته را در کام خود فرو ببرد. با توجه به فرمایشات مقام معظم رهبری مبنی بر پیاده نمودن اصل ۴۴ و تقسیم عادلانه منابع مالی جامعه در بین تمامی اقشار و پیگیری بقیه مدیران لایق این مملکت در راستای همین اصل و بقیه اصول دیگر که منتهی که پیاده شدن رفاه در سطح جامعه اسلامی ما میگردد امید آن داریم که این بلای بسیار بیرحم و ناجوانمرد هر چه سریعتر از بین رفته و روز به روز شاهد شکوفایی و پیشرفت ایران اسلامی باشیم. انشا الله
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1387ساعت 22:50 توسط عبدالزهرا
|
|
درباره وبلاگ 
|
