|
چند روز پیش یکی از دوستان قدیمی و با صفام زنگ زد و گفت :عبدالزهرا پرچم گنبد حرم حضرت ابولفضل العباس (ع) خونه ماست.اگر میخوای بیای برای تبرک زود خودتو برسون.
خدا میدونه با چه حالی رفتم خونه این دوستم. وقتی وارد اتاق شدم دیدم یه عطر عجیبی اتاق رو فرا گرفته و پرچم قرمز رنگ تا خورده ای رو طاقچه خونشون بود . تا چشمم به پرچم افتاد زانو هام سست شد و بی اختیار زدم زیر گریه.پرچم آقایی که عمریه دارم براش اشک میریزم جلوی چشمام بود و میتونستم لمسش کنم. با یه حالت بهت و تعجب قدم برداشتم تا دستم به این پرچم خورد.خدا میدونه وقتی به صورتم نزدیکش کردم یه عطر عجیبی داشت که آدمی میرفت تو بین الحرمین و اون حال و هوا.رنگ قرمز زیباش نشان از دلاوریهای علمدار کربلا داشت.واقعا یه پرچم معمولی نبود. با خودم گفتم از این به بعد هر وقت حرم آقا رو نشون بده میتونم با افتخار بگم من دستم به اون پرچمی که بالای گنبد داره چرخ میخوره خورده و این برای من بالا ترین افتخاره.نمیدونم این لطف ارباب رو چه جوری جبران کنم.
جای همه دوستان خالی بود تمام رفقا رو یاد کردم همه اونایی که میان تو وبلاگ من حقیر و نظرات قشنگشون همیشه یار و یاور این نوکر سراپا تقصیر اهل بیته. انشاالله وعده همه ما کنار صحن و سرای با صفای امام حسین (ع) و آقا ابولفضل العباس (ع) باشه. التماس دعا
+ نوشته شده در دوشنبه دوازدهم آذر 1386ساعت 3:54 توسط عبدالزهرا
|
|
درباره وبلاگ 
|
