| تبليغات | X |
|
(شام سیه ام به عشق عباس(ع) سحر شد)
عباس هنوز هم غیرت الله است: یکی از بزرگان برای زیارت امام رضا (ع) عازم مشهد میشود .میگوید روبه روی حرم ایستاده بودم که دیدیم مردی آمد و هر چه لیاقت خودش بود به آقا ثامن الحجج (ع) گفت و رفت. بسیار نارحت شدم گفتم اگر بار دیگر او را ببنیم به او خواهم گفت که این چه طرز صحبت با امام خویش است.با همین حالت نارحتی و غضب به خانه برگشتم . فردا شب هم رفتم به زیارت و از قضا آن شخص دوباره آمد تا خواست دهان باز کند انگار دستی به سینه اش اصابت کرد و چندین متر از جایش پرت شد و استخواهایش شکست.حیرت کردم .چرا امشب به این صورت شد. خلاصه به خانه برگشتم و در خواب جمال دلربای امام رضا (ع) را زیارت کردم.عرضه داشتم آقا جان شما رئوف آل طاها هستید.شب اول این مرد هر چه خواست گفت اما شما کاری با او نداشتید اما چرا امشب داستان اینگونه شد. دیدیم اشک از چشمان مبارک آقا سرازیر شد و فرمودند :اگر از ما بود باز هم به او چیزی نمیگفتیم اما چه کنم که امشب عمویم عباس (ع) مهمانم بود او طاقت نداشت این سخنان را از دهان آن مرد بشنود. جان عالمی به فدایت سپهسالار حسین(ع) که هنوز هم به قدرت و صولت حیدریت پرچم آل الله سر افراز است. (عبدالله ابولفضل (ع) دخیلک)
+ نوشته شده در جمعه یازدهم خرداد 1386ساعت 2:33 توسط عبدالزهرا
|
|
درباره وبلاگ 
|
